ഭൂപരിഷ്‌കരണം 2.0: മുഖ്യമന്ത്രി മുഴക്കുന്നത് ഭൂരഹിതരുടെ മരണമണിയോ?

Support Keraleeya

Help us in our pursuit for high-quality journalism!

Our commitment to uncovering requires your backing. Support our fearless investigative reporting, in-depth analyses and community voices. Donate now to strengthen the editorial independence and provide open access content to all.

Support Keraleeyam Choose your preference

₹1000/Year

₹2000/2 Years

₹500Students/Year

A contribution of any size

ONE TIME
right-bg

കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക ഘടനയെ ആഴത്തില്‍ മാറ്റിമറിച്ച നിര്‍ണ്ണായക നിയമമാണ് ഭൂപരിഷ്‌കരണം (Land Reforms). ഈ നിയമനിര്‍മ്മാണ പ്രക്രിയയ്ക്ക് വലിയൊരു ചരിത്രപശ്ചാത്തലമുണ്ട്. 1865ലെ പണ്ടാരപ്പാട്ട വിളംബരത്തിലാണ് ഇതിന്റെ തുടക്കം. തിരുവിതാംകൂറില്‍ ആയില്യം തിരുനാള്‍ മഹാരാജാവ് പുറപ്പെടുവിച്ച ഈ വിളംബരപ്രകാരം, സര്‍ക്കാര്‍ ഭൂമി കൈവശം വെച്ചിരുന്ന കര്‍ഷകര്‍ക്ക് അതില്‍ ഉടമസ്ഥാവകാശം അനുവദിച്ചു നല്‍കി. തുടര്‍ന്ന്, തിരുവിതാംകൂറിലെ കുടിയാന്മാര്‍ക്ക് സ്ഥിരാവകാശം ലക്ഷ്യമിട്ട് 1896ല്‍ ജന്മികുടിയാന്‍ നിയമം നടപ്പിലാക്കി. മലബാറിലെ കര്‍ഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ ഫലമായി നിലവില്‍ വന്ന 1929ലെ മലബാര്‍ കുടിയായ്മ നിയമം കുടിയാന്മാര്‍ക്ക് ഭാഗികമായ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കി. പില്‍ക്കാലത്ത് കയ്യൂര്‍, കരിവെള്ളൂര്‍, കാവുമ്പായി തുടങ്ങിയ സമരങ്ങളും ജന്മിത്തവിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളും ഇത്തരം നിയമനിര്‍മ്മാണങ്ങള്‍ക്ക് കരുത്തുപകര്‍ന്നു.

ഐക്യകേരളം രൂപംകൊണ്ടതിന് ശേഷം 1957ല്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്ന ഇ.എം.എസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആദ്യ മന്ത്രിസഭ ഭൂപരിഷ്‌കരണത്തിന് നിര്‍ണ്ണായക തുടക്കം കുറിച്ചു. അധികാരമേറ്റ് ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളില്‍ തന്നെ കുടിയാന്മാരെ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് ഒഴിപ്പിക്കുന്നത് തടഞ്ഞുകൊണ്ട് സര്‍ക്കാര്‍ ഓര്‍ഡിനന്‍സ് (കുടിയൊഴിപ്പിക്കല്‍ നിരോധന ഓര്‍ഡിനന്‍സ്1957) പുറപ്പെടുവിച്ചു. റവന്യൂ മന്ത്രിയായിരുന്ന കെ.ആര്‍. ഗൗരിയമ്മ 1957ല്‍ തന്നെ കേരള കാര്‍ഷികബന്ധ ബില്‍ അവതരിപ്പിക്കുകയും, 1959ല്‍ നിയമസഭ അത് പാസാക്കുകയും ചെയ്തു. കുടിയാന്മാര്‍ക്ക് ഭൂമിയില്‍ സ്ഥിരാവകാശം നല്‍കുക, കൈവശം വെക്കാവുന്ന ഭൂമിക്ക് പരിധി നിശ്ചയിക്കുക, മിച്ചഭൂമി ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യുക എന്നിവയായിരുന്നു ഈ നിയമത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങള്‍. എന്നാല്‍ ‘വിമോചന സമര’ത്തെത്തുടര്‍ന്ന് 1959ല്‍ ഇ.എം.എസ് സര്‍ക്കാര്‍ പുറത്താക്കപ്പെട്ടതോടെ ഈ ബില്ലിന്റെ നടപ്പാക്കല്‍ വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലായി.

ഇ.എം.എസ്, സി അച്യുതമേനോൻ, കെ.ആർ ​ഗൗരിയമ്മ

തുടര്‍ന്ന് 1960ല്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്ന കൂട്ടുകക്ഷി മന്ത്രിസഭ, 1957ലെ ബില്ലില്‍ ചില ഭേദഗതികള്‍ വരുത്തി ‘കേരള ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമം1963’ പാസാക്കി. എന്നാല്‍ ഇതില്‍ തോട്ടം മേഖലയ്ക്ക് ഭൂപരിധിയില്‍ നിന്ന് വലിയ തോതില്‍ ഇളവുകള്‍ അനുവദിച്ചു. പിന്നീട് 1967ല്‍ വീണ്ടും അധികാരത്തില്‍ വന്ന ഇ.എം.എസ്. സര്‍ക്കാര്‍, 1963ലെ നിയമത്തില്‍ സമഗ്രമായ ഭേദഗതികള്‍ 1969ല്‍ കൊണ്ടുവന്നു. സി. അച്യുതമേനോന്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന കാലത്താണ് 1970 ജനുവരി ഒന്നിന് ഈ നിയമം പൂര്‍ണ്ണതോതില്‍ പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്നത്.

ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമത്തിന്റെ മൂന്ന് പ്രധാന തൂണുകളുണ്ട്. അതിലൊന്ന് ഭൂപരിധി നിശ്ചയിക്കലാണ്. ഒരു കുടുംബത്തിന് കൈവശം വയ്ക്കാവുന്ന പരമാവധി ഭൂമിയുടെ അളവ് കൃത്യമായി നിശ്ചയിച്ചു (അവിവാഹിതര്‍ക്ക് 7.5 ഏക്കര്‍, അഞ്ചംഗ കുടുംബത്തിന് 15 ഏക്കര്‍ എന്നിങ്ങനെ). ഈ പരിധിക്ക് പുറത്തുള്ള ഭൂമി ‘മിച്ചഭൂമി’യായി സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുത്ത് ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാന്‍ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു.

രണ്ടാമത്തേത് ജന്മിത്തം അവസാനിപ്പിച്ചതാണ്. 1970 ജനുവരി ഒന്ന് മുതല്‍ കേരളത്തില്‍ ജന്മിത്തം നിയമപരമായി ഇല്ലാതായി. കൃഷിഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം സര്‍ക്കാരില്‍ നിക്ഷിപ്തമാവുകയും, തുടര്‍ന്ന് അത് യഥാര്‍ത്ഥ കര്‍ഷകര്‍ക്ക് (കുടിയാന്മാര്‍ക്ക്) പതിച്ചുനല്‍കുകയും ചെയ്തു.

മൂന്നാമത്തേത് കുടികിടപ്പവകാശമായിരുന്നു. ജന്മിമാരുടെ ഭൂമിയില്‍ കുടില്‍കെട്ടി താമസിച്ചിരുന്ന ഭൂരഹിതരായ കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് അവരുടെ കുടിലും പരിസരവും (ഗ്രാമങ്ങളില്‍ 10 സെന്റ്, മുനിസിപ്പാലിറ്റികളില്‍ അഞ്ച് സെന്റ്, കോര്‍പ്പറേഷനുകളില്‍ മൂന്ന് സെന്റ് വരെ) സ്വന്തമായി ലഭിച്ചു. ലക്ഷക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് സ്വന്തമായി കിടപ്പാടം ലഭിക്കാന്‍ ഇത് വഴിയൊരുക്കി.

എങ്കിലും, കൃഷിപ്പണി ചെയ്തിരുന്ന ദലിത്, ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് മിച്ചഭൂമി വിതരണത്തിലൂടെ അര്‍ഹമായ കൃഷിഭൂമി ലഭിച്ചില്ല (ഭൂരിഭാഗം പേര്‍ക്കും ഏതാനും സെന്റ് കുടികിടപ്പ് ഭൂമി മാത്രമാണ് ലഭിച്ചത്). ഭൂപരിഷ്‌കരണം കേരളത്തിലെ ഫ്യൂഡല്‍ വ്യവസ്ഥയുടെ നട്ടെല്ലൊടിച്ചുവെങ്കിലും തോട്ടം മേഖലയെ അത് ബാധിച്ചില്ല; അവിടെ പുതിയ രൂപത്തിലുള്ള ജന്മിത്തവും ഭൂരഹിതരുടെ അടിമവേലയും തുടരുകയാണുണ്ടായത്.

ചെങ്ങറ ഭൂസമരവേദിയിൽ നിന്നും. കടപ്പാട്: Dalithakam/Fb Page

തോട്ടം മേഖലയ്ക്ക് ലഭിച്ച ഇളവ്

1963ലെ ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമത്തിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തില്‍, 1964 ഏപ്രില്‍ ഒന്നിന് മുമ്പുള്ള തോട്ടങ്ങളെ മിച്ചഭൂമി പരിധിയില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. വന്‍കിട തോട്ടങ്ങളിലെ കൃഷി സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ് മിച്ചഭൂമിയായി ഏറ്റെടുക്കാതെ ഈ ഇളവ് നല്‍കിയത്. അതാത് കൈവശക്കാരില്‍ തന്നെ അത് നിലനിര്‍ത്താനുള്ള കാരണം എന്താണെന്ന് സി. അച്യുതമേനോന്‍ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വകുപ്പ് 82 പ്രകാരമുള്ള സീലിംഗിനുള്ളില്‍ മറ്റ് ഭൂമികള്‍ നിലനിര്‍ത്തിയ ശേഷം മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുത്ത് ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള നടപടികളാണ് മൂന്നാം അധ്യായത്തില്‍ പറയുന്നത്. എന്നാല്‍ തോട്ടങ്ങളെ ഈ പരിധിയില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കുകയാണുണ്ടായത്. വന്‍കിട തോട്ടങ്ങളെ മിച്ചഭൂമിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചും ഏറ്റെടുത്തും തുണ്ടുവല്‍ക്കരിച്ച് വിതരണം ചെയ്യാതെ, രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി സംരക്ഷിക്കാനായിരുന്നു ഇത്. മിച്ചഭൂമി സര്‍ക്കാരിന് വിട്ടുനല്‍കിയവര്‍ക്കും 1964 ഏപ്രില്‍ 1ന് മുമ്പുള്ള തോട്ടങ്ങളെന്ന നിലയില്‍ ഇളവ് നേടിയവര്‍ക്കും ലാന്‍ഡ് ബോര്‍ഡുകള്‍ വകുപ്പ് 82 പ്രകാരമുള്ള ഭൂപരിധിക്കുള്ളില്‍ ഭൂമി അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 81(1)(ബി) മുതല്‍ (യു) വരെയുള്ള വ്യവസ്ഥകള്‍ പ്രകാരം വിവിധ സംരംഭങ്ങള്‍ക്ക് 1964 ഏപ്രില്‍ 1ന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഇളവ് അനുവദിച്ചു. ഈ ഇളവ് ലഭിച്ച മിച്ചഭൂമി തരംമാറ്റാതെയും തുണ്ടുവല്‍ക്കരിക്കാതെയും സംരക്ഷിക്കണമെന്നായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ. ഈ ഭൂമിയുടെ വിനിയോഗം വകുപ്പ് 87(1)ലെ വിശദീകരണം 1, 2 പ്രകാരം കര്‍ശനമായി നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നു. ഒന്നാമത്തെ വ്യവസ്ഥപ്രകാരം, ഏത് ആവശ്യത്തിനാണോ ഇളവ് നല്‍കിയത് അതിനായി ഉപയോഗിക്കാതിരുന്നാലോ ഉപേക്ഷിച്ചാലോ ആ ഇളവ് നഷ്ടപ്പെടും. രണ്ടാമത്തെ വ്യവസ്ഥപ്രകാരം, ഭൂമി തരംമാറ്റിയാലും അത്രയും ഭാഗത്തെ ഇളവ് നഷ്ടപ്പെടും. അങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഭൂമി സര്‍ക്കാരിന് മിച്ചഭൂമിയായി ഏറ്റെടുക്കാം. ഈ നിബന്ധന അതിയായ ദീര്‍ഘവീഷണത്തോടെയുള്ളതായിരുന്നു. ഭാവിയില്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് ഭൂമി കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള വലിയൊരു മാര്‍ഗ്ഗമായിരുന്നു ഈ ഇളവ് നല്‍കി റിസര്‍വ് ചെയ്ത നടപടി. (നിലവില്‍ സംസ്ഥാനത്ത് 3 മുതല്‍ 5 സെന്റ് വരെ ഭൂമി ലഭിക്കുന്നതിനായി അപേക്ഷ നല്‍കി കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ലക്ഷങ്ങളാണെന്നോര്‍ക്കണം).

ഭരണഘടനയുടെ 14ാം അനുച്ഛേദം ഉറപ്പുനല്‍കുന്ന തുല്യനീതി എല്ലാ പൗരന്മാര്‍ക്കും അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഒരു വിഭാഗം ജന്മിമാരുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന പരിധിയില്‍ കവിഞ്ഞ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനുമധികം ഏക്കര്‍ ഭൂമി ഏറ്റെടുത്താണ് ജന്മിത്തത്തിന് കേരളത്തില്‍ അറുതി വരുത്തിയത്. അപ്പോഴും ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമപ്രകാരം നല്‍കിയ നഷ്ടപരിഹാരം ഏക്കറിന് വെറും 100 രൂപ മുതല്‍ 1500 രൂപ വരെ മാത്രമായിരുന്നു. ആകെ നഷ്ടപരിഹാരം രണ്ടു ലക്ഷം രൂപയില്‍ നിജപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജാവില്‍ നിന്നുപോലും സര്‍ക്കാര്‍ മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവിവാഹിതനായ രാജാവിന് ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 82 പ്രകാരം ഒരു വ്യക്തിയായി കണക്കാക്കി വെറും ഏഴര ഏക്കര്‍ മാത്രമാണ് അനുവദിച്ചത്. കവടിയാര്‍ കൊട്ടാരവളപ്പില്‍ നിന്നുപോലും 4.5 ഏക്കര്‍ ഉള്‍പ്പെടെ 192 ഏക്കറോളം ഭൂമി സര്‍ക്കാര്‍ മിച്ചഭൂമിയായി ഏറ്റെടുക്കുകയുണ്ടായി.

എന്നാല്‍ മറുവശത്ത് മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിന് വന്‍തോതില്‍ ഇളവുകള്‍ ലഭിച്ചു. തോട്ടങ്ങള്‍ എന്ന പേരില്‍ മിച്ചഭൂമിയായി ഏറ്റെടുക്കാതെ അവര്‍ക്ക് ഭൂമി വിട്ടുകൊടുത്തു. ഈ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് വന്‍തോതില്‍ ആദായവും ലാഭവും നേടി അവര്‍ ബാങ്കുകളില്‍ നിന്ന് കോടികള്‍ വായ്പയെടുത്തു; യഥേഷ്ടം വില്‍പ്പന നടത്തുകയും തരംമാറ്റം വരുത്തുകയും ചെയ്തു. അതിനുപുറമേ, അത് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മിച്ചഭൂമിയായിരുന്നിട്ടുപോലും സര്‍ക്കാരിനോട് വിലപേശി കമ്പോളവില നല്‍കി സര്‍ക്കാരിനുതന്നെ തിരിച്ച് വില്‍ക്കുന്ന വിചിത്രമായ സംഭവങ്ങളും കേരളത്തില്‍ അരങ്ങേറി. ഈ വിവേചനങ്ങളെല്ലാം കടുത്ത അനീതിയാണ്.

സംസ്ഥാനത്തെ ആകെ ഭൂമി ഏകദേശം 96 ലക്ഷം ഏക്കറാണ്. ഇതില്‍ 20 ലക്ഷത്തോളമേ റവന്യൂ ഭൂമിയുള്ളൂ. അതില്‍ത്തന്നെ ഏകദേശം 10 ലക്ഷത്തോളം ഏക്കര്‍ ഭൂമി വെറും ആയിരത്തില്‍ താഴെ വരുന്ന കുടുംബങ്ങളുടെയും കമ്പനികളുടെയും കൈവശമാണ് ഉള്ളത്. ബാക്കിയുള്ള 10 ലക്ഷത്തോളം ഏക്കര്‍ ഭൂമി മാത്രമാണ് മറ്റ് 3.5 കോടി ജനങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ളത്. ഭൂമി കൈവശത്തിലെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയുടെ തീവ്രത ഇതില്‍നിന്ന് വ്യക്തമാണ്.

Representative Image. Courtesy:wildfloc.com

പുതിയ നിയമനിര്‍മ്മാണ നീക്കത്തില്‍ ഭൂരഹിതര്‍ ആശങ്കയിലാണ്. ലക്ഷക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങള്‍ പാര്‍പ്പിടത്തിനായി അലയുമ്പോഴാണ്, സമ്പന്നര്‍ക്ക് കൈവശമുള്ള 10 ലക്ഷത്തോളം ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ നിന്ന് പൂര്‍ണ്ണമായി ഒഴിവാക്കി അവര്‍ക്ക് സ്വന്തമാക്കിക്കൊടുക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പുതിയ നിയമനിര്‍മ്മാണത്തിന് ഒരുങ്ങുന്നത്. നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 81(1) പ്രകാരം ഇളവ് നല്‍കിയ മിച്ചഭൂമിയുടെ ആത്യന്തിക ഉടമസ്ഥത സര്‍ക്കാരിനാണ്. സമൂഹത്തില്‍ മിച്ചഭൂമിയുടെ ആവശ്യം എപ്പോള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നാലും ഏത് അടിയന്തര ഘട്ടത്തിലും നിയമഭേദഗതിയിലൂടെ അത് ഏറ്റെടുത്ത് ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യത്തക്ക വിധത്തിലുള്ള ദീര്‍ഘവീഷണത്തോടെയാണ് ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമവും ചട്ടങ്ങളും രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഭരണഘടന വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന ‘കാര്‍ഷിക പരിഷ്‌കരണം’ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി, നിലവിലെ മിച്ചഭൂമിക്ക് വകുപ്പ് 81(1) പ്രകാരം നല്‍കിയിരിക്കുന്ന ഇളവില്‍ നിന്നും ഒരു നിശ്ചിത ശതമാനം റദ്ദ് ചെയ്ത് ഭൂമി ഏറ്റെടുത്ത് ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാവുന്നതാണ്. അതിനായി നിയമഭേദഗതി നിയമസഭയില്‍ അവതരിപ്പിക്കാം. എന്നാല്‍ ഇതിന് വിരുദ്ധമായി, ഇളവ് നല്‍കിയ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് തോട്ടം ഉടമകള്‍ക്ക് തന്നെ തരംമാറ്റം വരുത്താന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ അനുമതി നല്‍കി നിയമനിര്‍മ്മാണം നടത്തിയത് ഭരണഘടനാവിരുദ്ധമാണ്. കാരണം ഇത് വകുപ്പ് 82 ലെ സീലിംഗ് പരിധിയെയും വകുപ്പ് 83 ലെ വ്യവസ്ഥകളെയും പൂര്‍ണ്ണമായും പരാജയപ്പെടുത്തുകയാണ്.

ഭരണഘടനയുടെ ഒമ്പതാം പട്ടികയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുകയും അനുച്ഛേദം 31 ബിയുടെ പരിരക്ഷ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമത്തില്‍ എന്തു ഭേദഗതി വരുത്തിയാലും അത് കാര്‍ഷിക പരിഷ്‌കരണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരിക്കണം. കാര്‍ഷികാവശ്യത്തിനായി വകുപ്പ് 81 (1)(ഇ) പ്രകാരം ഇളവ് നല്‍കി മിച്ചഭൂമിയായി സംവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഭൂമിയെ വ്യവസായ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണം നടത്തിയാല്‍ അത് ഭരണഘടനാവിരുദ്ധമായിരിക്കും. വ്യവസായ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് സീലിംഗ് പരിധിയില്‍ കൂടുതല്‍ ഭൂമി ആര്‍ജ്ജിക്കുന്നതിന് ഇളവ് നല്‍കാന്‍ സര്‍ക്കാരിന് വകുപ്പ് 81(3) പ്രകാരം അധികാരമുള്ളപ്പോള്‍, നേരത്തെ ഇളവ് നല്‍കിയ തോട്ടഭൂമി പരിവര്‍ത്തനം നടത്തി വന്‍കിട വ്യവസായികള്‍ക്ക് കൈമാറുന്നതിനുള്ള നിയമനിര്‍മ്മാണം ഒരിക്കലും നീതീകരിക്കാനാവില്ല.

മന്ത്രിസഭയിലെ സഹപ്രവർത്തകരായ രമേശ് ചെന്നിത്തലയ്ക്കും പി.കെ. കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിക്കുമൊപ്പം കേരള മുഖ്യമന്ത്രി വി.ഡി. സതീശൻ. കടപ്പാട്:thehindu

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്, ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമത്തിന്റെ അന്തസ്സത്തയായ വ്യവസ്ഥകള്‍ നീക്കം ചെയ്ത് സര്‍ക്കാര്‍ മിച്ചഭൂമി അന്യാധീനപ്പെടുത്തി സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതരായ ഒരു ചെറുന്യൂനപക്ഷത്തിന് അടിയറവെയ്ക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്നത്. വകുപ്പ് 2(44)ലെ പ്ലാന്റേഷന്‍ നിര്‍വചനം മാറ്റിമറിക്കുന്നതിലൂടെ, 01.04.1964 എന്ന കര്‍ശനമായ നിര്‍ണ്ണായക തീയതി 2016-2027 കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് മാറ്റാനാണോ ഈ ഭേദഗതി ലക്ഷ്യമിടുന്നത്? ഇളവ് നേടിയ മിച്ചഭൂമിയില്‍ ഇനി എന്തു കൃഷിയും ചെയ്യാം, എന്തു വ്യവസായവുമാകാം എന്നാകുമ്പോള്‍, ഭാവിയില്‍ ഭൂരഹിതര്‍ക്കായി ഒരു തുണ്ട് ഭൂമി പോലും മിച്ചഭൂമിയായി ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിയാത്ത അങ്ങേയറ്റം ദയനീയമായ അവസ്ഥയാവും സംജാതമാവുമോ?.

നിലവില്‍ സുപ്രീം കോടതിയിലും ഹൈക്കോടതിയിലും സംസ്ഥാന ലാന്‍ഡ് ബോര്‍ഡിലും വിവിധ താലൂക്ക് ലാന്‍ഡ് ബോര്‍ഡുകളിലുമായി നടന്നുപോകുന്ന പതിനായിരക്കണക്കിന് ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി കേസുകള്‍ പുതിയ നിയമനിര്‍മ്മാണത്തിന്റെ മറവില്‍ അട്ടിമറിക്കപ്പെടുമോ? തോട്ടം മേഖലയിലെ ഭൂമി പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത് അവര്‍ക്ക് സ്വന്തമാക്കാന്‍ ഇത് അവസരമൊരുക്കുമോ? 01.04.1964 എന്ന ചരിത്രപ്രധാനമായ തീയതി 2016-2027 കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തുമ്പോള്‍, ദശാബ്ദങ്ങളുടെ ചരിത്രം മാറ്റിയെഴുതിയ കേരള ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമം തന്നെ അപ്രത്യക്ഷമാകുമോ? കേരളത്തിലെ ചെറു ന്യൂനപക്ഷമായ തോട്ടം ഉടമകള്‍ക്ക് റവന്യൂ ഭൂമിയുടെ പകുതിയും സ്വന്തമാക്കാന്‍ വഴിയൊരുക്കുന്നതാകുമോ വി.ഡി. സതീശന്റെ രണ്ടാം ഭൂപരിഷ്‌കരണം ? ഭൂരഹിതരുടെ പ്രതീക്ഷകളുടെ മേല്‍ വീഴുന്ന ഈ മരണമണി ആരുടേതാണ്? (തുടരും)

Also Read

6 minutes read November 21, 2026 9:28 am